Krzeszowice, 02.08.2009

Wróciłem, i na dzień dobry pragnę się podzielić paroma uwagami na temat zrealizowanej w dniach 25 - 31 lipca, wspólnie z kolegą Dominikiem, wyprawy górskiej na środkową Słowację.

1. Transport odbywał się w przeważającej mierze koleją: opuściliśmy Kraków w sobotę 25 lipca nocnym pociągiem do Bukaresztu (odj. z Krakowa 22.45), aby z przesiadkami na słowacki szynobus w Plavcu i autobus w Popradzie, znaleźć się w piątek, 26 lipca, o godz. 7.10 we wsi Liptovska Teplićka, stanowiącej nasz punkt wypadowy na Kralovą Holę. Później korzystaliśmy z usług kolei słowackich jeszcze trzykrotnie: przerzucając się ze wschodniej w zachodnią część Niżnych Tatr (Zavadka n./ Hronom - Brezno), następnie przenosząc się w Rudawy Słowackie (Brezno - Zbojska) a wreszcie w drodze powrotnej do domu (kilkoma pociągami, z przesiadkami w Ćervenej Skale, Magrećanach i Kysaku). Powróciliśmy do Krakowa w piątek, 31 lipca, około 5.30 rano.

2. Jak widać z powyższego zestawienia, zrezygnowaliśmy z powrotu do kraju via Bieszczady, koleją przez Łupków - zadecydował stan naszych nóg, butów, ogólne przemęczenie oraz fakt, że plany w odniesieniu do gór słowackich udało nam się zrealizować w 100%.

3. Pogoda była wyśmienita - w przeciągu 5 dni marszu (2 w części wschodniej Niżnych Tatr, 2 w części zachodniej i 1 w Rudawach Słowackich), trafiło się nam raptem kilka godzin pochmurnych, i to na głównej grani NT, na wysokości ok. 2000 m (innymi słowy - mieliśmy pecha wejść w chmurę).

4. Rozkład noclegów przedstawiał się następująco: 2 noce (pierwsza i ostatnia) spędzone w pociągu Cracovia relacji Kraków - Bukareszt - Kraków, 1 w darmowym (i substandardowym) schronie na przełęczy Andrejcova pod Kralovą Holą, 2 w pensjonatach (Zavadka n./ Hronom i Zbojska) i 1 w schronisku na Chopoku.

5. Zaliczyliśmy kilka miłych spotkań z fauną gór słowackich, głównie z kozicami górskimi. Ponadto, mieliśmy okazję obejrzeć - miłą dla oka - walkę barana z psem pasterskim o możliwość wyjadania trawy przy budzie tego drugiego. Wynik pojedynku (bodzenie kontra szczekanie): 1:1 ;-)

6. Z całego serca polecam: główną grań Niżnych Tatr, schronisko na Chopoku, pensjonat Salaś Zbojska (na przełęczy Zbojska w Rudawach Słowackich - oprócz noclegów zapewnia znakomite wyżywienie i różne atrakcje agroturystyczne), kluseczki z bryndzą i skwarkami (haluśky), gulasz z baraniny, ser panierowany (vyprażany syr), słowackie piwa (zwłaszcza ciemne) oraz słowacką kolej (do której nasza się nie umywa).

7. Z całego serca odradzam: (a) podejmowania prób przejścia środkowej części głównego grzbietu Niżnych Tatr (odcinek Velka Vapenica - sedlo Ćertovnica) - odcinka wyjątkowo przykrego, z uwagi na niemal pełne zalesienie, bardzo duże deniwelacje (do 500 różnicy wzniesień w linii grzbietu!) oraz kiepski stan szlaku; (b) prób nocowania w Chacie Zbojska (nie mylić ze wspomnianym, przesympatycznym pensjonatem Salaś Zbojska), która okazała się być zamknięta na cztery spusty w środku sezonu; wreszcie (c): prób zejścia z Fabovej Holi (najwyższego szczytu Rudaw Słowackich) do wsi Polomka - zielony szlak w dużej części niemożliwy do przebycia z uwagi na powalone drzewa, konieczny okazał się być wybór trasy okrężnej, asfaltową drogą poprowadzoną sąsiednią doliną.

Summa sumarum: oceniam całą wyprawę na +4, i zdecydowanie zachęcam wszystkich zainteresowanych turystyką górską do odwiedzania mniej znanych, a dzikszych regionów Słowacji, niezależnie od szalejącego kursu EURO.

Pozdrawiam

Geograf